یکی می خواد باهات حرف بزنه

در اولین سکانس فیلم یه استرس و انزجار همرا با تنفر وجومو می گیرد و بیشتر حواسم رو به خودش جلب می کنه که آخرش چه اتفاق می افته یک دختر بچه که تازه 15 سالش شده با اون چهره معصوم و پر از شیطنتش که بجز این به چیزی فکر نمی کنه باید یک طمعه خوبی باشه برای یک دکتری پست که بتونه ازش سواستفاده بکنه  همون فکری که مادر دخترک میکند ولی بعدش که هدف دخترک مشخص میشه همه مون انگار شرمگین از قضاوت خود چیزی نمیگیم ....

.
به خودم اجازه میدم این سکوت همرا با شرمندگی رو میشکنم و میگم چه بد که به این زودی قضاوت کردیم تازه اوله فیلم است کسی هم دوست نداره حرف بزنم من ادامه میدم که با اینکه دوست نداریم کسی قضاوتمون کنه ولی به خودمون  اجازه میدیم هر کسی رو که نمیشناسیم و هیچ شناختی ازش نداریم رو قضاوتش کنیم . کسی که جوابم رو نداد میفهمم که باید ساکت بشم . شاید هیچ کدوم همچین فکری نکردن این فقط خودمم که اول اون دخترک و الان خانوادم رو که دارن فیلم می بینند قضاوت میکنم .

.
 ما جای کسی نیستیم پس نمیتوانیم تصمیمات رو که میگیرن رو زیر سوال ببریم چون ما نمیدونیم در چه شرایطی همچین تصمیمی رو مجبور شده بگیره و از چه مسیری گذشته که به اینجا رسیده   گاهی باید از بین بد و بدتر انتخاب کرد .

.
پ ن : قضاوت و پیش داوری در مورد یک شخص مشخص نمی کنه که اون کیه بلکه مشخص میکنه که ما کی هستیم.

/ 11 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
جولیت

این فیلم رو دیدم. خیلی دوستش داشتم. پر از انتخاب و تصمیم گیری های سخت بود

الهام

قشنگ مینویسی...ترغیب شدم تا تهش رو بخونم. زود قضاوت کردن هم جزو لیست عادت های بدیه که باید ترکشون کنم... نه که فقط من ترک کنم..جزو لیست عادت هاییه که باید ترک بشه...

بانو

سلام ممنونم که به من سر زدید [گل] نوشتتون جالب بود قضاوتهای زود هیجوقت درست نیستند

parvaneha

[بغل][دست][دست][بغل]

باران

يكي اينو تو مخ ملت ما فرو كنه هيچكس حاليش نيست

مهسافرد

سلام دوست عزیز وب قشنگی دارید لطفا به این یکی وبمم سر بزنید ادرسو بالا تو ادرس سایت زدم وب اصلیم اونه

شاه بلوط

یه جائی خوندم نوشته بود قضاوت سم زندگی ما ایرانیها هست.... با چه شدت و اطمینانی هم درباره هم قضاوت میکنیم " قضاوت و پیش داوری در مورد یک شخص مشخص نمی کنه که اون کیه بلکه مشخص میکنه که ما کی هستیم." این جملت خیلی قشنگ بود