درماندن

به هنگام دیکته یا فعالیت های کلاسی از سر و کول هم بالا می روند. یکی مداد ندارد ، یکی پاکن ندارد و دیگری تراش فقط یکی مداد رنگی دارد هیچ کدامشان خط کش ندارد . مانده ام ، چه عرض کنم در مانده ام . چگونه فعالیت های کلاسی را انجام دهیم ، مفهوم اندازه را ها شان یاد دهم ، والدین همه را دیده ام تا جایی که گویند قبلا سابفه نداشته کسی با والدین ما در مورد وضعیت درسی ما صحبت کرده باشد ، و سفارش کلیه اتفاق القول تنبیه بدنی فرزند دلبندشان است . آخر این طفل با تنبیه چرا باید بفهمد !؟ برایشان وسایلشان را تهییه کردم ناچیز بودند ولی لازم داشتند مداد ، پاکن ، خط کش ...

دانش آموز 8 ساله من حتی سلام کردن بلد نیست با ولی گرامی صحبت گردم که بیشتر با دلبندشان وقت بگذرانند ولی پدر گرامی به دلیل این که این پسرک تک پسر یک خانواده ایی که چهار خواهر دارند و کوچکترین عضو خانواده و متاسفانه لوس ترین چرا که پدر گرامی ...

/ 1 نظر / 4 بازدید
ابراهیم

احسنت شهریار جان. خیلی خوب کاری کردی که وسایلشونو تهیه کردی. خیلی دوست دارم یه معلم بودم با همین شرایط تو. همین کمبود امکانات. کمبود امکانات بهانه خوبیه برا پرورش استعداد بچه ها و دوست شدن باشون. با ساده ترین چیزای اطراف و گاهی چیزای دور ریختنی میشه وسایل آموزشی و کمک اموزشی رو درست کرد. با کمک همین بچه ها. ذهنشون هم خلاق میشه[لبخند][قلب][گل]